Nairobbery.....

Jawel, aangeland in het hol van de leeuw, de verschrikking van Afrika en de plaats die je het beste maar helemaal kunt mijden.......Nairobi!! Na alle horrorverhalen die er over de ronde doen had ik het toch wel een klein beetje benauwd gekregen. Ik zal de verhalen hier maar niet herhalen (ik ben per slot van rekening nog in nairobi en je moet onheil toch ook niet over je afroepen), maar vooralsnog valt het 100% mee. Geen vuiltje aan de lucht en gewoon een lelijke grote stad, waar je nog het meest op je hoede moet zijn voor mensen die je aan de lopende band een safari aan proberen te smeren. Tja, en aangezien ik toch wel van plan was om meer dan alleen nairobi te zien ontkwam ik er niet aan om wat touroperators af te lopen. Iets waar ik een gruwelijke hekel aan heb sinds ik ooit in Brazilie in de Amazone een hele dag aan dat rotkarwij heb gewijd, waarna ik na lang wikken en wegen koos voor de trip die absoluut niet was wat ik gehoopt had.......Een mooi kantoor wil nog niet zeggen dat de reis dat ook is en een shabby bureautje ergens op de zevende verdieping van een aftands pand kan zomaar een hele goede trip aanbieden. Dus, was ik blij dat ik kon varen op de tips en adviezen van mijn voorgangers (thanks juul!)en heb ik het struinen langs kantoren tot een minimum kunnen beperken.

Morgen vertrek ik voor een trip van 8 dagen naar het noorden van Kenia, waar het veel droger en dunbevolkter is en de trip belooft vergezichten over vulkaan- en woestijnlandschappen.
Daarna ga ik waarschijnlijk meteen door naar Tanzania voor de beklimming van de Kilimanjaro. Mary, mijn Ierse renmaatje in Mumias, zei dat ze de top zonder problemen heeft gehaald en dat mij dat dus beslist ook moet lukken. Dat hoop ik maar, want na al mijn verhalen moet ik nu maar eens de daad bij het woord gaan voegen!
Verder staan wildpark Masai Mara en een paar dagen relaxen aan de kust nog op het programma.

Vergeet ik bijna te zeggen dat ik al het een en ander aan wild heb mogen meemaken. Voordat ik naar Nairobi kwam heb ik een paar dagen bij lake Naivasha gebivakeerd. Heerlijk in een tentje vlak bij het water en overdag op de mountainbike de omgeving verkennen. Het park daar vlakbij is een van de weinige parken die je te voet of per fiets en zonder gids kunt bekijken. Super!! Op mijn fiets waande ik mij helemaal alleen, afgezien van de vele zebra's, giraffen, wrattenzwijnen, impala's, gazelles en dikdik's dan. En natuurlijk Buffalo's, die gelukkig net even iets banger waren voor mij dan ik voor hen, zo merkte ik toen een kolos op nog geen vijf meter afstand voor me uit de struiken wegstoof!

Maar goed, laat ik ook nog even terugkomen op mijn tijd in Mumias. Denk dat de armoede toch het meeste indruk heeft gemaakt. Het is niet een direct zichtbare armoede, maar de gevolgen er van zie je toch wel in het ziekenhuis. Ondervoeding, mensen die niet eerder medische hulp zoeken in verband met de kosten, of die hun behandeling niet kunnen betalen en daarom te vroeg weer met ontslag gaan. St Mary's is van oorsprong een katholiek missieziekenhuis (opgericht door de nederlandse Ursula zusters uit Bergen, jawel!), met als doelstelling voor iedereen betaalbare en goede zorg te bieden. Maar voor chemotherapie en grote operaties moeten mensen naar Nairobi of Eldoret en vaak kunnen ze de reis daar naartoe niet eens betalen. En het vreemdst is misschien nog wel de gelatenheid waarmee iedereen alles over zich heen laat komen. Mensen klagen niet en lijken nauwelijks aangedaan als blijkt dat ze ernstig ziek zijn of als hun kind dood ter wereld komt. Maar dat laatste zal ook wel deels een cultuurverschil zijn, mensen zullen hun emoties hier wel op een andere manier uiten.
Dat cultuurverschil zie je ook in de positie van vrouwen hier. Ik schreef in mijn vorige stukje al dat vrouwen erg afhankelijk zijn van hun man of mannelijk familielid en dat dit mede van invloed is op de HIV/AIDS epidemie. Naar aanleiding van mijn presentatie over HIV voor de staf van het ziekenhuis ontstond een aardige discussie over de positie van vrouwen. Een van de vrouwelijke C.O.'s pleitte er voor dat vrouwen meer onafhankelijk zouden moeten zijn en een eigen inkomen moeten kunnen genereren, zodat ze niet meer alles van hun echtgenoten zouden hoeven pikken. Dr. Nyagah, de chirurg en chief himself, antwoorde daarop doodleuk dat je dat toch niet zomaar even verandert, want dat is nou eenmaal de traditie!!!! En dat zegt een hoogopgeleide man! Nou hou ik me in Nederland meestal ver van alles wat met feminisme te maken heeft, ik ben niet zo'n Opzij-type, maar ik geloof dat ik hier een rasechte feminist zou worden. Het is toch belachelijk dat een vrouw nadat ze is getrouwd tot de eigendommem van haar man behoort! En met haar al haar kinderen en al haar eigendommen. Dat ze het maar heeft te accepteren als meneer er graag nog een tweede (of derde, vierde, vijfde...)jongere vrouw bij neemt. En mocht hij losse handjes krijgen en haar het ziekenhuis in slaan (als gevolg van een "domestic misunderstanding", zoals dat dan mooi op de overdracht wordt genoemd), dan wordt ze opgelapt en mag ze na een dag of twee fijn weer naar manlief terug ("not on good terms with husband" staat er dan soms nog in de status vermeld). En manlief is ook degene die over geboortebeperking beslist. Zo probeerde we een vrouw uit te leggen dat ze na het doormaken van een miskraam toch tenminste 6 maanden niet zwanger moest worden, toen keek ze ons glazig aan en zei dat ze het even met haar echtgenoot moest overleggen....Trouwens zijn het ook vaak de vrouwen zelf die er een wedstrijdje van maken om zoveel mogelijk kinderen ter wereld te brengen. Met name in een polygameus huwelijk gaan ze tegen elkaar opbieden: want het hebben van veel kinderen is een bewijs van de liefde van hun echtgenoot, jeah right! En zie maar eens voor je hoe een man in zijn eentje in het onderhoud kan voorzien van drie vrouwen en 15 kinderen........tja, dan is er dus geen geld voor school, zijn de meisjes ongeschoold en trouwen ze met de eerste de beste die hun een huis aanbied!

Maar goed, laat ik niet verder uitweiden over dit onderwerp. Ik ben in ieder geval blij dat ik in Nederland ben geboren, een goede opleiding heb gehad en dat ik in de toekomst van niets en niemand afhankelijk hoef te zijn!